$znacznik[1]) { if ($linia[$nr_linii]<>1) { ?> ">


$znacznik[2]) { if ($linia[$nr_linii]<>2) { ?> ">


$znacznik[3]) { if ($linia[$nr_linii]<>3) { ?> ">



Geneza Śląskich Technicznych Zakładów Naukowych
Czas rozbiorów Polski
Po odzyskaniu niepodległości - rok 1922
Powstanie szkoły
Ustawa Sejmu Śląskiego z dnia 30 marca 1931 roku o Śląskich Technicznych Zakładach Naukowych w Katowicach (tekst oryginalny)


| strona główna |


 Czas rozbiorów Polski

Chcąc poznać bliżej początki powstawania Śl.TZN. należy sięgnąć do czasów, kiedy Polska była pod zaborami obcych monarchii, eksploatowana przez obce kapitały, a lud śląski stanowił jedynie silę roboczą.

Szkolnictwo, zwłaszcza techniczne, było słabo rozwinięte. Istniały jedynie:

    - w Bielsku - Państwowa Szkoła Przemysłowa z roku 1874
    - w Katowicach - Państwowa Szkoła Budowlana z roku 1898
    - w Gliwicach - Państwowa Szkoła Budowy Maszyn z roku 1828
    - w Tarnowskich Górach - Szkoła Górnicza z roku 1803
    - w Dąbrowie Górniczej - Szkoła Górnicza i Hutnicza z roku 1889.

| powrót |



 Po odzyskaniu niepodległości - rok 1922

Po pierwszej wojnie światowej Ustawa Konstytucyjna z dnia 15 lipca 1920 roku ustanowiła Statut Organiczny Województwa Śląskiego. Utworzone na jego podstawie w roku 1922 Województwo Śląskie obejmowało część Górnego Śląska przyznaną Polsce po plebiscycie i powstaniach śląskich, oraz wschodnią część Śląska Cieszyńskiego.

Po ostatecznym utrwaleniu się granic, poza województwem pozostała Gliwicka Szkoła Budowy Maszyn. Szkoła Budowlana w Katowicach uległa chwilowo likwidacji, gdyż gmach jej został zajęty w latach 1922 - 1928 na Biura Urzędu Wojewódzkiego (obecnie w gmachu tym mieści się Akademia Muzyczna, a ulicy tej przywrócono dawną nazwę "Wojewódzka").

Szkoły Techniczne w Bielsku (włókiennicza) i Tarnowskich Górach (górnicza) przystosowano do warunków polskich. Szkoły te, w odradzającym się państwie polskim, nie zaspokajały potrzeb rozbudowywanego i skoncentrowanego przemysłu węglowego, hutniczego i maszynowego.

Postanowiono zorganizować Wojewódzka Szkolę Mechaniczną i Hutniczą w Królewskiej Hucie (obecnie Chorzowie). Otwarcie nastąpiło w dniu 1 marca 1925 roku. Szkoła ta nie posiadała własnych warsztatów szkolnych. Ćwiczenia praktyczne odbywały się w warsztatach kolejowych, mieszczących się na terenie nieistniejącej już Huty "Marta" w Katowicach, w miejscu, gdzie obecnie znajduje się blok mieszkalny "Superjednostka" i lokale "Centrum".

Gdy szkoły te nie były w stanie sprostać potrzebom, rodzić się poczęła idea wybudowania w centrum przemysłu nowej szkoły technicznej, która by obejmowała wszelkie dziedziny wyszkolenia technicznego.

Na podstawie ankiet, konferencji, ofert, ustalono program rozbudowy szkolnictwa technicznego, który objąć miał w efekcie cały południowo - zachodni okręg przemysłowy Polski.

Ustalono, że w Katowicach skoncentruje się szkoły:

    - mechaniczną
    - hutniczą
    - elektrotechniczną
    - kolejową
    - budowlaną
    - ceramiczną
    - chemiczną
oraz szkoły mistrzów:
    - maszynowych
    - elektrotechnicznych
    - drogowych
    - koksowniczych
    - gazowniczych
oraz szkołę laboratoriów chemicznych. Problemem w początkowych latach było ustawodawstwo szkolnictwa zawodowego. Władzę zwierzchnią nad tym szkolnictwem sprawował Wydział Przemysłu i Handlu w oparciu o ustawodawstwo pruskie, które nadal obowiązywało.

Sprawa ujednolicenia organizacji szkół zawodowych na Śląsku była również przedmiotem starań władz Województwa Śląskiego. Sejm Śląski uchwalił w dniu 11 lutego 1925 roku rezolucję wzywającą Radę Wojewódzką do przedłożenia Sejmowi projektu ustawy o jednolitej organizacji szkolnictwa zawodowego w całym województwie.

Nowy ustrój szkolnictwa wprowadzony został dopiero rozporządzeniem Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w 1933 roku, a jego realizacja rozpoczęła się w 1937 roku.

Przełomową datą był rok 1928, kiedy to Wojewoda Śląski - dr Michał Grażyński - rzucił myśl skupienia wszystkich szkół technicznych, projektowanych dla Katowic, w jednym wspólnym gmachu, w którym wspólne urządzenia i pomoce naukowe oraz administracja dałyby najlepsze korzyści ekonomiczne pod względem naukowym i gospodarczym.

Początkowo wyznaczone dwie lokalizacje nie zostały przyjęte. Teren u zbiegu ulic Mikołowskiej oraz Żwirki i Wigury był za mały (po II wojnie światowej zbudowano tu Pałac Młodzieży), a tereny w Ligocie zarezerwowane zostały dla projektowanej Politechniki Śląskiej (rejon szpitala kolejowego).

We wrześniu 1928 roku przystąpiono do budowy gmachu Śl.TZN przy ulicy Krasińskiego. Na uroczystość poświęcenia kamienia węgielnego zaprosił wojewoda Prezydenta R.P. Ignacego Mościckiego. W przemówieniu do prezydenta dr L. Ręgowicz - pełnomocnik wojewody d/s Śl.TZN - wyjaśnił powstanie pomysłu zorganizowania takiej szkoły, zapewniając go jednocześnie, że wydział chemiczny Śl.TZN będzie wyposażony ze szczególną pieczołowitością.

Budowa wszystkich bloków trwała przez trzy lata, przy czym prawie połowę budynków oddano do użytku już w roku szkolnym 1930 - 1931. Niestety, kryzys gospodarczy zmusił władzę do obniżania wydatków w każdej dziedzinie, a więc także i oświatowej.

| powrót |



 Powstanie szkoły

Formalnie powołane do życia Śląskie Techniczne Zakłady Naukowe zostały ustawą z dnia 30 marca 1931 r. (Dz.U.Śl. Nr 9 poz. 17 z dnia 25 kwietnia 1931).

Do Śl.TZN włączona została również Państwowa Średnia Szkoła Techniczna Kolejowa z Sosnowca z personelem bez wyposażenia.

Pierwszym dyrektorem został prof. Zawrocki, w okresie od września 1929 roku do grudnia 1929 roku. Od stycznia 1930 roku do maja 1933 roku dyrektorem został inż. Marian Klimko, absolwent Politechniki Lwowskiej, posiadający również dyplom czeladniczy w rzemiośle ślusarskim, a także dużą praktykę administracyjną w szkole k/Krakowa.

Kierownictwo wydziałów objęli:
    - wydz. mechaniczny - inż. Rożnowski
    - wydz. hutniczy - inż. Miściuk
    - wydz. drogowy - inż. Machalski
    - wydz. elektryczny - dr inż. Affanasowicz
    - wydz. chemiczny - inż. Przemysław Ogrodziński.
Kierownictwo wydziału budowlanego sprawował nadal były dyrektor Szkoły Budownictwa inż. Jan Biasion.

Już na samym początku, tj. w roku szkolnym 1930/31, zaczęła napływać młodzież z różnych stron, żądna zdobycia wiedzy - na 180 miejsc zgłosiło się 560 kandydatów.

| powrót |



 USTAWA SEJMU ŚLĄSKIEGO z dnia 30 marca 1931 roku o Śląskich Technicznych Zakładach Naukowych w Katowicach (tekst oryginalny)

Art. 1

Śląskie Techniczne Zakłady Naukowe w Katowicach obejmują szkoły zawodowe, średnie i wyższe, których ilość, rodzaj i organizację określa statut organizacyjny wydawany przez Śląską Radę Wojewódzką w dwóch rozporządzeniach.

Art.2

Śląskimi Technicznymi Zakładami Naukowymi w Katowicach pod względem pedagogicznym i administracyjnym zarządza Dyrektor Śląskich Technicznych Zakładów Naukowych.

Art. 3

Organem współdziałającym z Dyrektorem w spełnianiu zadań pedagogicznych zakładów jest Rada Pedagogiczna Śląskich Technicznych Zakładów Naukowych, której skład i zakres działania określa statut organizacyjny.

Art. 4

Nauczyciele i instruktorzy Śląskich Technicznych Zakładów Naukowych są śląskiemi funkcjonariuszami, a ich stosunki służbowe normuje ustawa z dnia 19 października 1927 roku w przedmiocie stosunków służbowych nauczycieli w Województwie Śląskim (Dz. U. Śl. Nr. 22 poz. 40 z roku 1927).

Art. 5

Inni funkcjonariusze Śląskich Technicznych Zakładów Naukowych są również śląskiemi funkcjonariuszami wojewódzkiemi i podlegać będą ogólnym przepisom o służbie śląskich wojewódzkich urzędników i funkcjonariuszy niższych.

Do czasu wydania jednolitej ustawy o służbie tych urzędników i funkcjonariuszów Śląska Rada Wojewódzka dostosuje w drodze rozporządzenia do funkcjonariuszów Śląskich Technicznych Zakładów Naukowych przepisy normujące stosunki służbowe funkcjonariuszów w innych śląskich zakładach wojewódzkich.

Mianowanie i zwalnianie funkcjonariuszów Śląskich Technicznych Zakładów Naukowych, o których mowa w niniejszym artykule należy do Śląskiej Rady Wojewódzkiej, która uprawnienia w tej mierze ma przekazać Wojewodzie Śląskiemu.

Art. 6

Nadzór nad Śląskiemi Technicznemi Zakładami Wojewódzkiemi sprawuje Wojewoda Śląski.

Art. 7

Nauka odbywa się według programów zatwierdzanych przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego na wniosek Wojewody Śląskiego.

Formularze świadectw szkolnych ulegają zatwierdzeniu przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

Art. 8

Uchyla się ustawę z dnia 11 luty 1925 roku. W przedmiocie założenia szkoły mechanicznej i hutniczej w Królewskiej Hucie (Dz. U. Śl. Nr 3 z 13 marca 1925r.).

Personel szkoły przechodzi z dniem 31 sierpnia 1930 roku na etat Śląskich Technicznych Zakładów Naukowych, inwentarz ruchomy włącza się do inwentarza tychże zakładów.

Art.9

Ustawa wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.

Art.10

Wykonanie ustawy niniejszym powierza się Wojewodzie Śląskiemu i Śląskiej Radzie Wojewódzkiej stosownie do szczegółowych postanowień tej ustawy.

| powrót | strona główna |






$znacznik[4]) { if ($linia[$nr_linii]<>4) { ?> ">


$max_linii) { if ($linia[$nr_linii]<>5) { ?> ">